Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

Τα κητώδη της Μεσογείου Θάλασσας

Επεισόδιο 1. Μεσόγειος- Η θάλασσα στη μέση της γης
Δείτε το εδώ

«Τα κητώδη της Μεσογείου θάλασσας» είναι μια σειρά ντοκιμαντέρ με πέντε επεισόδια, σχετικά με τους επιστήμονες που εξερευνούν τη Μεσόγειο και τα κητώδη που κατοικούν σε αυτήν την αρχαία θάλασσα.
Η σειρά «Τα κητώδη της Μεσογείου θάλασσας» μας ταξιδεύει στις βαθιές θάλασσες και στα παράκτια ύδατα μέσω πολλών διεθνών επιστημόνων.
Εξετάζει την οικολογία των κητωδών και διερευνά τις αιτίες της αυξανόμενης πίεσης προς τους πληθυσμούς τους και τα ενδιαιτήματά τους.
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να ευαισθητοποιήσει το κοινό, καθώς ο πολύς κόσμος δεν γνωρίζει καν ότι υπάρχουν μεγάλα κητώδη στη Μεσόγειο.
Σε μια περιοχή που σπάνια συνδέεται συνειρμικά με την ύπαρξη άγριας ζωής, η Μεσόγειος θάλασσα αποτελεί καταφύγιο για μια ποικιλία από αξιοθαύμαστα είδη κητωδών. Τετρακόσια εκατομμύρια άνθρωποι μοιράζονται τους πολύτιμους θαλάσσιους πόρους της Μεσογείου, παρόλα αυτά, οι πιθανότητες να συναντήσει κανείς κητώδη στο φυσικό τους περιβάλλον είναι πάρα πολύ μικρές. Οι αυξανόμενες πιέσεις θα προκαλέσουν άραγε την εξαφάνιση των κητωδών τώρα, που μόλις αρχίζουμε να τα γνωρίζουμε;
Επεισόδιο 2. Οι φυσητήρες της Ελλάδας: Ζώντας κατά μήκος της τάφρου
Δείτε το εδώ
Το «Οι Φυσητήρες της Ελλάδας – Ζώντας κατά μήκος της Τάφρου» καταγράφει μια επιστημονική αποστολή στην Ελλάδα αφιερωμένη
στους απειλούμενους Μεσογειακούς φυσητήρες.. Συναντάμε τον Δρ. Αλέξανδρο Φραντζή του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος πάνω στο ερευνητικό σκάφος Νηρηίς σε ένα ταξίδι στις μεγαλύτερες υποθαλάσσιες τάφρους της Μεσογείου.
Στο Ιόνιο Πέλαγος ανακαλύπτουμε τα μέλη μιας οικόγενειας φυσητήρων που συναναστρέφονται και μελετάμε τη συμπεριφορά τους καθώς υποδέχονται ένα νεογέννητο στην ομάδα. Παρόλα αυτά, το μέλλον του νεογέννητου μικρού και της οικογένειάς του είναι αβέβαιο. Καθώς το περιβάλλον τους υποβαθμίζεται εξαιτίας των ανθρωπογενών πιέσεων, τι θα φέρει άραγε το μέλλον στα πιο κοινωνικά από όλα τα μεγάλα κητώδη;




Επεισόδιο 3. Η παράνομη αλιεία με παρασυρόμενα αφρόδιχτα
Δείτε το εδώ
Παρά την απαγόρευση της από τα Ηνωμένα Έθνη παγκοσμίως το 1992 και από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2002, η αλιεία με παρασυρόμενα αφρόδι
χτα συνεχίζεται παράνομα σε όλη τη Μεσόγειο θάλασσα. Τα δίχτυα αυτά έχουν απαγορευτεί επειδή πιάνουν μεγάλες ποσότητες ειδών που πετιούνται, και ονομάζονται «παρεμπίπτον αλίευμα», απειλώντας έτσι πληθυσμούς μεταναστευτικών ψαριών, θαλάσσιων χελωνών και κητωδών.
Παίρνουμε συνέντευξη από τον Xavier Pastor της Οceana, μιας οργάνωσης για την διατήρηση του παγκόσμιου θαλάσσιου περιβάλλοντος. Ο Xavier Pastor ηγείται μιας ομάδας επιστημόνων, φωτογράφων, και κινηματογραφιστών, που συστηματικά καταγράφουν την παράνομη χρήση παρασυρόμενων αφρόδιχτων σε όλη τη Μεσόγειο. Με περισσότερα από 500 τέτοιου είδους αλιευτικά σκάφη να λειτουργούν στην περιοχή, ερευνητές και περιβαλλοντικές οργανώσεις εκφράζουν την ανησυχία πως θάλασσια είδη οδηγούνται στην εξαφάνιση. Σε αυτό το επεισόδιο διερευνούμε αυτό το είδος αλιείας και τους λόγους για τους οποίους συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
 



4. Τα δελφίνια εξαφανίζονται
Δείτε το εδώ
Κάποτε τα κοινά δελφίνια ήταν άφθονα σε όλη τη Μεσόγειο θάλασσα. Σήμερα μειώνονται δραματικά και επιβιώνουν μόνο σε κάποια μέρη από την αρχική τους ε
ξάπλωση. Στη δυτική Ελλάδα, η θαλάσσια περιοχή γύρω από το νησί Κάλαμος, είναι το τελευταίο τους καταφύγιο ή σωστότερα έτσι ήταν. Γιατί λοιπόν τα δελφίνια εξαφανίζονται?
Μιλάμε με τον Giovanni Bearzi, Πρόεδρο του Ερευνητικού Ινστιτούτου ‘Tethys’ στην Ιταλία. Ο Giovanni μελετά τα παράκτια δελφίνια στην Ανατολική Μεσόγειο εδώ και δύο δεκαετίες. Κάτι που ξεκίνησε σαν μελέτη της οικολογίας και της συμπεριφοράς των κοινών δελφινιών γύρω από τον Κάλαμο κατέληξε σε μια συστηματική καταγραφή του αφανισμού τους.
Μόνο 30 χιλιόμετρα μακριά από τον Κάλαμο βρίσκεται ο Αμβρακικός Κόλπος, όπου τα παράκτια ρινοδέλφινα ευδοκιμούν. Γιατί υπάρχει τέτοια σημαντική διαφορά στην υγεία μεταξύ των δύο αυτών πληθυσμών δελφινιών;
Συναντάμε δύο ντόπιους αλιείς και συζητάμε μαζί τους για τη σχέση τους με τα δελφίνια και για την κατάσταση της θάλασσας που περιβάλλει την κοινότητά τους. Μπορεί ίσως, αυτό που συμβαίνει στα κοινά δελφίνια του Κάλαμου, να εξηγεί γιατί τα δελφίνια εξαφανίζονται σε όλη τη Μεσόγειο;
 



Επεισόδιο 5. Θαλάσσια καταφύγια- Θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές για κητώδη: είναι η λύση?
Δείτε το εδώ
Έχει νόημα άραγε να σώσουμε τα μεγάλα κητώδη, τα δελφίνια και τις φώκαινες αν το περιβάλλον το
υς παραμείνει απροστάτευτο;
Οι Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές, γνωστές ως ΘΠΠ ή Θαλάσσια Καταφύγια, είναι το αντίστοιχο των εθνικών πάρκων και των προστατευόμενων περιοχών στη στεριά.
Ο Erich Hoyt είναι συγγραφέας και διακεκριμένος επιστημονικός συνεργάτης της Εταιρίας Προστασίας Φαλαινών και Δελφινιών (WDCS). Υποστηρίζει πως η δημιουργία ΘΠΠ για κητώδη μπορεί να έχει ένα θετικό αντίκτυπο στην διατήρηση και άλλων ειδών καθώς και ολόκληρων οικοσυστημάτων.
Οι επιστήμονες Ana Cañadas και Ric Sagarminaga εργάζονται στη θάλασσα του Αλμποράν ανοιχτά της ακτής της νότιας Ισπανίας. Εντοπίζουν σημαντικά οικοσυστήματα για μεταναστευτικά είδη, ενώ ταυτόχρονα συνεργάζονται με διάφορες τοπικές ομάδες των οποίων ο βιοπορισμός εξαρτάται από μια υγιή θάλασσα.
Ωστόσο, μπορεί η ίδρυση ΘΠΠ να προστατέψει τα κητώδη από όλες τις ανθρωπογενείς πιέσεις; Μιλάμε με την Cristina Fossi, τοξικολόγο περιβάλλοντος από το πανεπιστήμιο της Σιένα στην Ιταλία, της οποίας η εργασία αναδεικνύει τα συγκλονιστικά επίπεδα ρύπανσης στα σώματα των κητωδών της Μεσογείου.
Το τελευταίο αυτό πρόγραμμα της σειράς, «Τα Κητώδη της Μεσογείου» ερευνά αν τα μεγάλα κητώδη, τα δελφίνια και οι φώκαινες μπορούν να αποτελέσουν καταλύτη γενικότερα για την προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας σε αυτήν την αρχαία θάλασσα.

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου